Tineke Schuurmans (NL, º1962)

Dressed(un)dressed
fotografie, 2004-05
Collectie Verbeke Foundation

De wetenschap snijdt, verdeelt, classificeert, maakt van alles een bouwpakket. Holisme lijkt het tegengif voor die lust tot determineren te zijn. Met als summum de aarde als levend wezen, de oermoeder, de godin Gaia. Het is gemakkelijk om Tineke Schuurmans is dat kamp van de holisten te plaatsen. Als je zegt dat we blad, beest, boom gelijk zijn, dan moet je wel een volbloed tree hugger zijn. Maar zo eenvoudig is het niet. Tineke Schuurmans is geen holist die met bomen praat. Eigenlijk lijkt ze veel meer op een wetenschapper. Een redelijk, redenerend wezen met een grote wens tot ordenen, duiden, verklaren, benoemen, telkens weer opnieuw. En eigenlijk is dat meteen datgene wat ze onophoudelijk doet. Ze zoomt in, maakt uitsneden, maakt foto’s waarop je kunt zien wat er gefotografeerd is, maar die tegelijkertijd geabstraheerd zijn tot bouwstenen. Wat ze in handen krijgt is een soort periodiek systeem van het leven waarmee ze eindeloos kan bouwen en combineren.

De mens is niet alleen organisme, wetenschapper, estheet, ook ethicus. De onderzoeker van waar of onwaar, mooi of lelijk, goed of slecht. Als onderzoeker zegt Tineke Schuurmans dat er meer vormen van ordening zijn. Als estheet zegt Tineke dat er schoonheid en lelijkheid is, maar geen vaststaande gegevens zijn. Als ethicus ontmantelt en vilt ze de bestaande moraal, en geeft ze aan dat er ook andere verdelingen mogelijk zijn. Uiteindelijk zegt ze dat alles in een constante van groei en verval is, het vlees, de gedachte, de schoonheid, de wet, zelfs de kunst. (Frits Achten)