Hannes van Severen (BE, º1979)

[:nl]

Kast 14 
2006
Beeldhouwwerk
Collectie Verbeke Foundation

Wat ooit meubilair was dat functioneerde in een interieur, deconstrueert hij tot sculpturen met een nieuwe plastische betekenis. De massiviteit van de saaie houten kastmeubels wordt gecounterd door telkens een zeer scherpe snede te maken uit het originele volume. Noties zoals design en functionaliteit buigt Hannes Van Severen hierdoor om tot een plastisch boeiende en autonome vorm. Eenmaal in de ruimte geplaatst worden het constructieve elementen die een vreemd dialoog genereren met elkaar, de ruimte en de toeschouwer.

In bepaalde opzichten kan Hannes Van Severen als een verre erfgenaam van het Minimalisme worden erkend, onder meer door het gekende functioneel object te hervoeren tot een autonoom volume in de ruimte, helder en met machinale precisie uitgevoerd. Ook in zijn plastisch denken is hij niet op zoek naar een vergezochte complexiteit maar wel naar een eigen logica. De manier echter hoe de verbeelding of fantasie hierbij telkens de bovenhand neemt tijdens de creatie maar ook achteraf bij de perceptie, laadt het oeuvre op met een absurde humor en een onvoorspelbare dynamiek.

Door het spel dat Hannes Van Severen speelt met bestaande en imaginaire vormen, verstoort hij de vertrouwde harmonie van onze leefwereld en schept hij een conflictueuze situatie tussen lijn, vorm, functie en ruimte. De sculpturen provoceren de toeschouwer tot het in gang zetten van zijn verbeeldingsvermogen om zo een mogelijke logica voor het object te creëren. De nieuwe dimensie waarin de werken dan gaan functioneren, is een mentaal open landschap met vele mogelijkheden. Wat zich aankondigde als een zinloze ingreep, wordt zo een ontregelende beleving van object en ruimte.

Tanguy Eeckhout

[:en]

Cupboard 14
2006
Sculpture
Collection Verbeke Foundation

What ever was furniture that functioned in an Interior, he deconstructs to sculptures with a new plastic meaning. The massiveness of the dull wood cabinet furniture is countered by a very sharp cut from the original volume.

Notions such as design and functionality are changed into a plastic engaging and autonomous form. Once placed in a space the constructive elements generate a strange dialogue with each other, the space and the viewer.

In certain ways, Hannes Van Severen can be recognized as a distant heir of minimalism , among others by transforming the known functional object to to an autonomous volume in space, carried out with clear and with mechanical precision. Also in his plastic thinking he is not looking for a far-fetched complexity but rather for its own logic. However, the way in which the imagination or fantasy always takes the upper hand during the creation but also afterwards at the perception, loads the oeuvre with an absurd humor and unpredictable dynamics.

By the game that Hannes Van Severen plays with existing and imaginary forms, he disrupts the familiar harmony of our living world and he creates a conflictual situation between line, form, function and space. The sculptures provoke the spectator to the launching of his imagination to create a possible logic for the object.  The new dimension in which the works than function, is a mental open landscape with many features. What is announced as a pointless procedure, becomes an unsettling experience of object and space.

Tanguy Eeckhout

[:]