[:nl]
Kathedraal van menselijke arbeid
Vanuit een onopvallende plek naast de Belgische autosnelweg in Kemzeke, vormt deze ondergrondse sculptuur een permanent open verborgen doorgang naar de gronden van de Verbeke Foundation. Kathedraal van menselijke arbeid (2014) is een vrolijk geassembleerd stuk land art, gebouwd van ongeveer 60 ton van hout wat in eerste instantie gebruikt is als tijdelijke construcite voor de bouw van een spoorwegtunnel in de infrastructuur van de haven van Antwerpen.
De tunnel verwrongen en schijnbaar ruwe interieur is een claustrofobische verwijzing naar loopgraven, narco-tunnels, vluchtroutes. Het roept de staat van geestelijke turbulentie op, ondervonden bij grenscontroles, en verwijst naar eerdere werken gebouwd met tape. De muren hebben een duidelijk sculpturale kwaliteit. Elke zorgvuldig samengesteld meter kan worden gezien als een collage op zich. Terwijl sommige delen herinneren aan gotische kathedralen of expressionistische architectuur, lijken andere delen in te storten of in hun beweging bevroren te zijn, alsof een draaideur bezig is zich te openen. Binnen is er is ook een verzegelde deur, wachtend op Dudek om verder te werken aan de opgraving als het werk wordt uitgebreid.
‘[. . .] work, and the massive experience of it, is right at the centre of our living culture, considered as a way of life. Work is a living and active area of human involvement – it makes, and is made by, us. It affects the general social nature of our lives in the most profound ways.’
Paul E. Willis, Human Experience and Material Production: The Culture of the Shop Floor, Stencilled Occasional Paper, Centre for Contemporary Cultural Studies, University of Birmingham, 1975, p. 3.
Cathedral of Human Labour
Leading out from an inconspicuous spot beside the Belgian motorway in Kemzeke, this underground sculpture provides a permanently open hidden passageway into the grounds of the Verbeke Foundation. Cathedral of Human Labour (2014) is a cheerfully collaged piece of land art, built from approximately 60 tons of wood initially used as temporary supports for the concrete construction of a railway tunnel in the infrastructure of Antwerp harbour.
The tunnel’s warped and seemingly rough interior is claustrophobically reminiscent of trenches, narco-tunnels, passages of flight. It echoes the state of mental turbulence encountered at border controls, and refers to earlier works constructed with tape. The walls have a distinctly sculptural quality. Each carefully composed metre can be perceived as a collage in itself. While some parts call Gothic cathedrals or Expressionist architecture to mind, others seem to be collapsing or frozen in movement, as if a revolving door were about to open. Inside there is also a sealed door, waiting for Dudek to remove it and continue excavating as the work is extended.
‘[. . .] work, and the massive experience of it, is right at the centre of our living culture, considered as a way of life. Work is a living and active area of human involvement – it makes, and is made by, us. It affects the general social nature of our lives in the most profound ways.’
Paul E. Willis, Human Experience and Material Production: The Culture of the Shop Floor, Stencilled Occasional Paper, Centre for Contemporary Cultural Studies, University of Birmingham, 1975, p. 3.
- Website: Marcin Dudek